29 Μαρ 2014

Ελένη ή ο Κανένας - "Κρύφτηκα αποκαλύπτοντας"

"Γνώριζε ότι από τα παραμύθια άλλα ακούει ο καθένας, και μπορεί γι' αυτό το λόγο οι ιστορίες να ζουν και να προχωρούνε πέρα από τα λόγια των εκάστοτε ανθρώπων."
Ελένη ή ο Κανένας, Ρέα Γαλανάκη, εκδ. Καστανιώτη, σελ. 27





Ιστορία και διηγήσεις είναι οι πηγές που συναπαρτίζουν τον μύθο της πρώτης Ελληνίδας ζωγράφου, της Ελένης Μπούκουρα-Αλταμούρα. Παραμύθι τραγικό η εξιστόρηση της ζωής της. Με υλικά ακριβά τις λέξεις, η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη "ζωγραφίζει" το παραμύθι. "Ζωγραφίζει" με τις λέξεις τη ζωή, τον πόνο και τους λαβυρίνθους όπου περιπλανιέται η σκέψη της Ελένης. Είναι ίσως ο τρόπος της συγγραφέα να βάλει στον χάρτινο καμβά ζωηρές πινελιές αντάξιες των πινάκων της πρώτης Ελληνίδας ζωγράφου.

"Ωραίος ήταν τότε ακόμη ο κόσμος, θα σκεφτόταν προς το τέλος της ζωής της η Ελένη καθισμένη στη βεράντα του ίδιου σπιτιού. Ωραίος, καθώς δροσερά τα χρώματα απορροφούσαν την αλαζονεία, την τιμωρία και το έλεος του κόσμου τούτου". σελ. 12


Η Σπετσιώτισσα νέα ντύνεται άντρας για να μυηθεί περαιτέρω στα μυστικά της ζωγραφικής τέχνης από τους Ιταλούς δασκάλους. Μιας τέχνης που ορίζει την Ελένη Μπούκουρα από μικρό παιδί. Ο πατέρας της, καπετάνιος και ανοιχτόμυαλος για την εποχή του, παρακινεί την κόρη του να σπουδάσει το ταλέντο της και τη συντρέχει οικονομικά. Παραλληλίζει το πάθος της με το δικό του πάθος για τα ταξίδια, αλλά το βλέπει και ως απότοκο της εποχής του. Είναι τα χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση, 

"εκείνα τα τρομερά χρόνια ανέσυραν από τον καθένα, μικρόν ή μεγάλο, κάτι παραπάνω από αυτό που σε κανονικές συνθήκες έδειχνε πως ήταν." σελ. 16


Η Ελένη έχει επίγνωση της αξίας που έχει για την εποχή της η δική της προσωπική επανάσταση. Τολμά να διεισδύσει στο άβατο των αντρών. Νιώθει τη μοίρα της διαφορετική από των άλλων γυναικών. Αν και όχι απαλλαγμένη από ενοχές για τον τρόπο που επέλεξε να τη ζήσει, είναι αποφασισμένη ωστόσο να φτάσει ως το τέλος. Η ζωή βέβαια άλλα της όρισε. 

Ο έρωτάς της για τον Σαβέριο Αλταμούρα, Ιταλό ζωγράφο. Τα τρία τους παιδιά. Η εγκατάλειψή της στη συνέχεια από τον σύζυγό της και η επιστροφή της στην Αθήνα. Η φυματίωση και ο θάνατος των δύο μεγαλύτερων τέκνων της, του Ιωάννη και της Σοφίας. Η απομόνωσή της από τη ζωή και τους ανθρώπους στο εξοχικό σπίτι των Σπετσών. Είναι η μοίρα της, σύμφωνα με την Ιστορία. Η μοίρα της, που στο τελευταίο τέταρτο της ζωής της απομένει μόνη να τη συζητά με τους νεκρούς της, σύμφωνα με τις διηγήσεις.

"Μαζί τους συζητούσε η κυρα-Λένη μία προς μία τις παλιές ζωές της που διαβήκανε φαρμακωμένα βέλη". σελ. 219

Το βιβλίο δεν είναι μια απλή βιογραφία, αλλά πολλά περισσότερα. Είναι εξιστόρηση, είναι προσέγγιση του μύθου που υπήρξε η Ελένη Μπούκουρα-Αλταμούρα, αλλά και ύμνος στη γυναίκα ανά τις εποχές, στο θαύμα του έρωτα, ύμνος στο μυστήριο της ίδιας της ζωής και του θανάτου. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου